"dis" (Contén)

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘dificultade’, ‘mal’ ou ‘anomalía’.

Glícido que deriva da condensación de dúas moléculas de monosacárido que quedan unidas mediante un enlace glicosídico.

Froito que está formado por dúas sámaras opostas.

Trastorno na articulación das palabras que se debe a unha enfermidade nerviosa ou lesión orgánica que afecta á lingua e aos músculos da fala.

Dificultade para camiñar, debido sobre todo a lesións nerviosas.

Debilidade anormal ou disturbio da vontade.

Relativo ou pertencente ao disco.

Dificultade específica para a aprendizaxe do cálculo e dos conceptos matemáticos básicos.

Deficiencia física ou mental que imposibilita ou dificulta o desenvolvemento normal dunha actividade.

Que padece unha discapacidade. Tm s.