"BUN" (Contén)

Amosando 8 resultados de 48.

    1. Lugar elevado desde onde os oradores falan ao público.

    2. Lugar elevado en forma de palco ou galería desde onde asiste o público.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Dignidade ou cargo de tribuno.

    2. Época e duración do goberno dun tribuno.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Conxunto de persoas que teñen que xulgar e administrar xustiza.

      2. Conxunto de funcionarios que constitúen o órgano estatal encargado de velar pola garantía de orde xurídica.

      3. Lugar destinado aos xuíces para administrar a xustiza e pronunciar sentenzas.

      4. Aparato xudicial.

      5. Organismo colexiado que se encarga de administrar o mecanismo de defensa e garantía da Constitución que resolve os problemas que presenta o cumprimento das normas. Ten xurisdicción sobre todo o territorio español e competencia exclusiva para coñecer dos recursos de inconstitucionalidade, dos de amparo e dos conflitos de competencia.

      6. Órgano supremo do estado español fiscalizador das contas e da xestión económica do estado e de toda a actividade económica e financeira do sector público. Depende directamente da Cortes Xerais e ten xurisdición en todo o territorio estatal.

      7. Órgano xurisdicional de máis alto grao dos que existen en Galicia e con sede na Coruña, perante o que se esgotan, con algunhas excepcións, os preitos comezados no territorio da Comunidade Autónoma.

      8. Organo xurisdiccional superior, salvo en materias de garantías constitucionais, con sede en Madrid (1812). Ten xurisdición sobre todo o territorio do estado e resolve os recursos de casación.

    1. Presbiterio nas basílicas paleocristiás situado na ábsida, normalmente elevado, onde sentaban o bispo e os presbíteros.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Relativo ou pertencente ao tribuno ou ao tribunado.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Orador político, especialmente popular.

      1. Primitivo representante, na Antiga Roma, de cada unha das tres tribos.

      2. Oficial ou funcionario romano ao mando dunha lexión.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción de vagabundear.

    2. Conxunto de vagabundos.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Facer vida de vagabundo.

    2. Ir dun lugar a outro sen dirixirse a un lugar ou punto determinado.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que non ten unha vivenda nin un traballo fixo e pasa a vida indo dun lugar a outro. Tm s.

    2. Que é propio de quen leva este modo de vida.

    VER O DETALLE DO TERMO