"axo" (Contén)

Amosando 10 resultados de 47.

    1. Persoa que non ten malicia.

    2. Persoa que ten pouco ánimo ou pouco valor para enfrontarse ás cousas.

    3. Expresión que se emprega para manifestar compaixón ou mágoa de alguén.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Taxonomía que basea os seus criterios de clasificación en similitudes presentadas por certas proteínas dos organismos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Cada unha das dúas tiras de carne magra que ten o porco ao longo do lombo e que están unidas ao espiñazo polos lados.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Brazo ou tentáculo do polbo e doutros cefalópodos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • relaxación.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. saxofón.

    2. saxofonista.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Instrumento aerófono de metal de lingüeta sinxela, inventado por Adolphe Sax ao redor de 1840. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Músico que toca o saxofón. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Relativo ou pertencente a Saxonia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

      2. Natural ou habitante de Saxonia.

      3. Lingua falada en Saxonia.

      1. Relativo ou pertencente ao pobo saxón.

      2. Individuo do pobo saxón.

      3. Pobo xermánico procedente de Xutlandia que, a finais do s III, se estendeu ao S do río Elba e que, entre o s III e V, se desprazou a Francia e Inglaterra.

      4. Grupo de linguas xermánico-occidentais orixinarias das ribeiras do Elba, que se difundiron pola Alemaña noroccidental e pola ribeira do Támesis, dando lugar ao anglosaxón.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Relativo ou pertencente a Saxonia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

      2. Natural ou habitante de Saxonia.

      3. Lingua falada en Saxonia.

      1. Relativo ou pertencente ao pobo saxón.

      2. Individuo do pobo saxón.

      3. Pobo xermánico procedente de Xutlandia que, a finais do s III, se estendeu ao S do río Elba e que, entre o s III e V, se desprazou a Francia e Inglaterra.

      4. Grupo de linguas xermánico-occidentais orixinarias das ribeiras do Elba, que se difundiron pola Alemaña noroccidental e pola ribeira do Támesis, dando lugar ao anglosaxón.

    VER O DETALLE DO TERMO