"inter" (Contén)

Que implica ou denota interrogación.

Que serve para interrogar. Tm s.

Facer que algo deixe de existir ou de producirse momentánea ou definitivamente.

Facer que alguén deixe de realizar o que estaba facendo.

Impedir, normalmente comezando a falar, que alguén remate o que estaba dicindo.

Deixar de existir ou de producirse algo momentánea ou definitivamente.

Deixar alguén de realizar o que estaba facendo.

Parar de falar alguén antes de rematar o que estaba dicindo.

Acción e efecto de interromper ou interromperse.

Suspensión da execución dunha secuencia que queda substituída automaticamente e obrigatoriamente por outra secuencia independente e fixa.

Que ten interrupción.

Aplícase ás consoantes oclusivas

Aplícase ao que interrompe.

1. Aparato que se emprega para interromper, abrir e pechar, un circuíto eléctrico, que consta de dous contactos ou máis que poden conectarse e desconectarse mediante un dispositivo mecánico adecuado.

2. Interruptor que abre un circuíto nunhas condicións predeterminadas, como pode ser tomando unha corrente ou unha tensión un valor máximo ou mínimo. OBS: Tamén se denomina disxuntores.

3. Interruptor que se acciona por un mecanismo asociado a un flotador que se coloca sobre a superficie dun líquido de tal xeito que, segundo o nivel deste, abre ou pecha o contacto.

4. Interruptor automático que funciona ao producirse unha diferenza de intensidade determinada entre dúas pólas dun circuíto.

5. Dispositivo electrónico que pode ser utilizado como interruptor.

6. Interruptor que abre e pecha a unhas horas determinadas, establecidas á vontade.

7. Interruptor automático con dous sistemas de desconexión, un térmico, que actúa no caso de sobreintensidades pequenas nun período longo de tempo, e outro magnético, que reacciona con correntes grandes nun período curto de tempo.

Lugar onde se cruzan dúas ou máis cousas de estrutura lineal, especialmente vías ou camiños.

1. Acción e efecto de intersecarse.

2. Conxunto formado por elementos que pertencen, ao mesmo tempo, a dous conxuntos ou máis. A intersección de dous conxuntos, A e B, denótase por A 3 B.

3. Operación que consiste en atopar o conxunto intersección.

Sistema para determinar as coordenadas dun punto inaccesible no terreo, que consiste en dirixir cara ao punto un certo número de visuais desde puntos de coordenadas coñecidas.

Que existe ou se realiza entre os dous sexos.

Que presenta intersexualidade. Tm s, referido a individuo. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].