"PRI" (Contén)

privar.

Que carece de algo.

Que non pertence ao Estado nin se rexe polas decisións da autoridade.

1. Que pertence a unha persoa ou a un pequeno grupo de persoas.

2. Que non depende do oficio ou cargo público de alguén.

Persoa que goza do favor dunha persoa importante, especialmente dun rei.

1. Impedir que alguén goce de algo, que necesita, desexa ou ao que ten dereito.

2. Desposuír a alguén daquilo de que gozaba.

Absterse voluntariamente de algo.

Que é propio e peculiar dunha persoa ou dunha cousa e non doutras.

Que causa privación.

Aplícase á partícula ou prefixo que expresa a exclusión ou a falta dalgunha cousa.

privilexiar.

Que goza dun privilexio. Tm s.

Que é superior ou que está especialmente ben dotado con relación a outros.

Aplícase á persoa ou grupo social que gozaba de exencións tributarias no Antigo Réxime, como os membros do estamento militar e do patriciado urbano ou os eclesiásticos.

Conceder un privilexio.

Liberar a alguén dunha carga, concederlle unha exención ou prerrogativa que outros non teñen.

antaxe exclusiva ou excepcional, exención dunha obriga, da que se goza por concesión dun superior ou por unha circunstancia propia.

Disposición emanada do poder lexislativo, en virtude da que se outorga a unha persoa ou a unha categoría de persoas un dereito especial ou un trato de favor, distinto do que dá a lei común.

Documento en que consta a concesión a perpetuidade dun privilexio.

Privilexio outorgado a unha persoa, non susceptible de ser herdado.

Privilexio unido á posesión dunha cousa ou dun cargo, e que pode ser transmitido e herdado.