"OCU" (Contén)

preocupar.

Que está desacougado ou inquieto.

Poñer a unha persoa nun estado de desacougo.

Ocupar o pensamento en algo polo que se sente temor.

Sentir desasosego e temor por algo ou alguén.

Interesarse por algo.

Poñerse nun estado de inquietude por algo.

Relativo ou pertencente aos proculeianos.

Membro da escola proculeiana.

Escola de xurisprudencia romana fundada en tempos de Augusto por Antistio Labeo, oposta á dos sabinianos.

Acción de procurar.

Coidado que se pon na realización dun negocio.

Poder que alguén dá lexitimamente a outra persoa para que obre no seu nome.

Cargo ou oficio de procurador.

Persoa que obra en representación e co poder legal doutro.

Persoa que representa a outra nun xuízo.

Persoa que se encarga dos asuntos económicos en certas comunidades e congregacións relixiosas.

Representante das vilas na Corte en Castela-León, durante a Baixa Idade Media.

Crego que efectúa as funcións civís ante o tribunal da Rota Romana.

Persoa designada por quenda e nomeada polo colexio de procuradores, que representa nos xuízos civís os litigantes e nas causas penais os querelantes.

Deputado nas Cortes en España, a partir do Estatuto Real de 1834 ata a Lei de Reforma Política de 1977.

1. Representante do monarca en todos os seus negocios.

2. Fiscal xeral dun estado ou do máximo tribunal xurídico que exerce as funcións do ministerio público.

3. ...

Cargo do procurador.

Oficina do procurador.

Facer o posible para que ocorra algo, para conseguir algo ou para atopar algo ou a alguén.

Coidar ben algo.

Proporcionar algo a alguén.