saciar

saciar

lat satiāre

  1. v t

    Satisfacer plenamente unha determinada necesidade física ou psíquica, especialmente a sede ou a fame. Tm fig.

  2. v pron

    Quedar alguén plenamente satisfeito.

  3. v pron

    Quedar ou estar unha necesidade ou desexo plenamente satisfeito.

Citas

  • Aquel cargo non saciaba a súa ambición
  • As súas arelas saciáronse cando lle regalaron a bicicleta
  • Comeu polbo ata saciarse
  • Saciamos a sede nunha fonte

Palabras vecinas

sachola saciábel saciable saciar saciedade saco sacra
Conjugar
VERBO saciar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sacio
sacias
sacia
saciamos
saciades
sacian
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
saciaba
saciabas
saciaba
saciabamos
saciabades
saciaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
saciei
saciaches
saciou
saciamos
saciastes
saciaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
saciara
saciaras
saciara
saciaramos
saciarades
saciaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
saciarei
saciarás
saciará
saciaremos
saciaredes
saciarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
saciaría
saciarías
saciaría
saciariamos
saciariades
saciarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sacie
sacies
sacie
saciemos
saciedes
sacien
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
saciase
saciases
saciase
saciasemos
saciasedes
saciasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
saciar
saciares
saciar
saciarmos
saciardes
saciaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
sacia
-
-
saciade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
saciar
saciares
saciar
saciarmos
saciardes
saciaren
Xerundio saciando
Participio saciado
saciada
saciados
saciadas