Digalego - Dicionario de Galego

  turco -ca

Anteriores. Seguintes. Imprimir a entrada. Comentar a entrada por mail.  
< topónimo Turquía
Escoitar a palabra polos altofalantes port: turco -ca Escoitar a palabra polos altofalantes cast: turco -ca Escoitar a palabra polos altofalantes ingl: Turkish, Turk Escoitar a palabra polos altofalantes fran: Turc, Turk Italiano ital: Turco, Turk Chinés chin: 土耳其,土耳其 Alemán alem: Türkisch, Türke

   1
   1 adx Relativo ou pertencente a Turquía, aos seus habitantes ou á súa lingua.
   2 s Natural ou habitante de Turquía.

   2 ETN
   1 adx Relativo ou pertencente ao pobo turco.
   2 s Individuo do pobo turco.
   3 s m pl Grupo de pobos asiáticos con orixe na cordilleira do Altai que se islamizaron no s VIII, e a comezos do s XIII os mongois instaláronse no seu territorio. Constitúen a maioría da poboación de Turquía.

   3 LING
   1 s m Lingua turca sudoccidental que se fala en gran parte de Turquía e en minorías importantes en Chipre, Balcáns, Siria e Iraq.
   2 linguas turcas Grupo de linguas altaicas que se falan nunha extensa zona desde Turquía ata Siberia.
Barra colores