Digalego - Dicionario de Galego

  preito

Anteriores. Seguintes. Imprimir a entrada. Comentar a entrada por mail.  
< lat placĭtu ‘decreto, sentenza’
Escoitar a palabra polos altofalantes port: preito/pleito Escoitar a palabra polos altofalantes cast: pleito Escoitar a palabra polos altofalantes ingl: dispute,lawsuit Escoitar a palabra polos altofalantes fran: différend, litige Italiano ital: controversia, querela Chinés chin: 纠纷,诉讼 Alemán alem: (Zivil)Prozess, Rechtsstreit, Auseinandersetzung, Streit, Zank

   1 s m Litixio entre dúas partes.

   2 s m DER/HIST Procedemento contencioso entre dúas partes litigantes.

SIN: causa, xuízo


REFRÁNS


  • " A chave do preito é o 'escribano'; a do médico, o boticario. "
  • A mal dereito, bo preito.
  • A quen mal queiras, en preitos o vexas.
  • Bo ou mal preito, ten o escribán do teu xeito.
  • Boa demanda ou ruín demanda, ten o escribán da túa banda.
  • Cada preito leva almas ó inferno.
  • Despois do derradeiro recurso adoita vir o discurso.
  • En preito claro non é mes ter avogado.
  • En preito vexas a quen mal queiras.
  • Máis vale preitear por pouco que por moito.
  • Máis vale ruÍn compostura que bo proveito.
  • Non hai preito que non se arregre nin corno que non se endereite.
  • Non quero preito co meu diñeiro.
  • O bo preiteante ten que levar o diñeiro por diante.
  • O bo preiteante, quedo da boca, listo da perna e aberto da falchoca.
  • O peor do preito é que de un saian cento.
  • O preito do pobre na proba morreo
  • O que preitea quere paso largo e bulsa aberta.
  • Os bos preitos son os alleos.
  • Preito de pobre ó chegar á proba morreo
  • Preitos non teñas, anque gañados os vexas.
  • Preitos non teñas, anque os gañes.
  • Quen de preito se librou, bo preito gañou.
  • Quen de preito se librou, boa sorte alcanzou.
  • Quen preitea ata de si mesmo sospeita.
  • O bo preiteante -dixo Tomé- boca pechada, faldriqueira aberta e listo do pe.
Barra colores