"ur(o)"

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘nervio’. OBS: Tamén se pode empregar como sufixo coa forma -neuro.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘lagarto’. OBS: Tamén se emprega como sufixo coa forma -sauro.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘ouriños’.

Aplícase ao grupo lingüístico indoeuropeo con características comúns co itálico e o céltico ao que pertencen o lígur, o lepóntico e o sículo. Tm s m.

Aplícase ao grupo de linguas románicas que se fala en Italia. Entre elas están o lombardo, o lígur, o véneto o romano, o molisano, o pullés, o toscano e o corso. Tm s m.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘nervio’. OBS: Tamén se pode empregar como sufixo coa forma -neuro.