"nente"

Que practica a abstinencia.

Corrente gnóstica que se caracterizaba polo desprezo do mundano, do alimento e do matrimonio como feitos que colaboraban na suxeición da alma á prisión opresiva da materia.

Que forma parte da composición dalgunha cousa. Tm s, referido a cousa.

Aplícase a cada un dos elementos lingüísticos que entran nunha composición conforme a unhas regras de formación específicas. Tm s.

1. Cada un dos factores que compoñen un vector ou un tensor. Tm s.

2. Factores que definen as características dun vento, especialmente a dirección da que procede.

Elemento ou dispositivo destinado a formar parte dun circuíto electrónico.

Substancia que forma parte dunha mestura.

Acción e efecto de abandonar ou abandonarse.

Delito cometido por un funcionario ou por un militar ao abandonar voluntariamente e sen consentimento de superiores o posto ou as funcións ás que foi destinado.

Abstención voluntaria, por parte do interesado nun procedemento xudicial ou administrativo, de actuar no tempo preestablecido para exercer unha acción ou recurso legal.

Renuncia a proseguir nunha competición.

1. Acción de abandonar a tripulación unha embarcación por un perigo inminente.

2. Sinal feito con asubío, timbre ou toque de corneta para indicar á tripulación dunha embarcación a necesidade de abandonala e ocupar os lugares correspondentes nos botes salvavidas.

Delito que consiste no incumprimento voluntario dos deberes de asistencia derivados do matrimonio, da patria potestade ou da tutela.

Cesamento, planificado ou espontáneo, da actividade agraria nunha superficie determinada motivado pola perda de rendibilidade.

Reter un corpo na súa masa a outro.

Atraer unha cousa a outra cara ao seu interior, provocando unha corrente de aire.

Reter a atención de alguén.

Soportar un esforzo, un sistema mecánico, sen que apareza deformación permanente.

Atenuar a intensidade dun feixe de partículas ou radiacións ao atravesar certas substancias.

Consumir enerxía un sistema.

Entregarse completamente a algo.

Que practica a abstinencia.

Corrente gnóstica que se caracterizaba polo desprezo do mundano, do alimento e do matrimonio como feitos que colaboraban na suxeición da alma á prisión opresiva da materia.