"inmuno"

Forma prefixada de orixe latina que se emprega na formación de palabras co significado de ‘inmunidade’.

Capacidade de aceptación, en transplantes, de sistemas antixénicos ligados ás características fisiolóxicas dos tecidos, que fan máis ou menos probable a aceptación dun órgano.

Capacidade de desenvolver reaccións de inmunidade, baixo unha estimulación apropiada, por medio das cales o organismo adquire a capacidade de recoñecer bioquimicamente as substancias alleas a el.

Fenómeno biolóxico polo que o sistema inmunolóxico dun individuo reacciona contra os propios antíxenos.

Substancia derivada da 6-mercaptopurina, empregada como inmunodepresor no transplante de órganos.

1. Unidade anatómica e fisiolóxica fundamental da materia viva que pode constituír un organismo por si soa, organismo unicelular, ou formar grupos especializados con outras células dando lugar a tecidos e órganos nos organismos pluricelulares. Diferéncianse dous tipos de células: a célula procariota que non ten membrana nuclear e a célula eucariota co núcleo delimitado pola membrana nuclear.

2. Célula que nas anxiospermas, está en contacto cun tubo criboso.

3. Célula que fornece as súas necesidades metabólicas mediante a incorporación, exclusivamente, de produtos inorgánicos do medio.

4. linfocito B.

5. leucocito.

6. mastocito.

7. Tipo de célula non caracterizada hematoloxicamente que ten capacidade para atacar e provocar a lise de linfomas in vitro. OBS: Tamén se denomina células NK.

8. Célula esteliforme con función fagocigótica que se atopa no fígado e no revestimento endotelial dos vasos sanguíneos.

9. Célula non fagocítica derivada da medula ósea, presente na pel, que posúe antíxenos MCH tipo II  e receptores para os compoñentes do complemento e para as posicións Fc das inmunoglobulinas G.

10. ...