"frisón"

Relativo ou pertencente a Frisia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Frisia.

Pobo de orixe xermánica instalado desde a Antigüidade nas costas do mar do Norte, entre a boca do Rin e a península de Xutlandia.

Lingua xermánica que se divide nas variedades frisón occidental, falado no N dos Países Baixos, frisón oriental, que se fala en certos redutos do antigo Oldenburg, e frisón setentrional, na illa de Helgoland, na costa de Slesvig ao N de Husum e nas illas da mesma costa ata Sylt.

Relativo ou pertencente a Frisia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Frisia.

Pobo de orixe xermánica instalado desde a Antigüidade nas costas do mar do Norte, entre a boca do Rin e a península de Xutlandia.

Lingua xermánica que se divide nas variedades frisón occidental, falado no N dos Países Baixos, frisón oriental, que se fala en certos redutos do antigo Oldenburg, e frisón setentrional, na illa de Helgoland, na costa de Slesvig ao N de Husum e nas illas da mesma costa ata Sylt.

Relativo ou pertencente a Frisia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Frisia.

Pobo de orixe xermánica instalado desde a Antigüidade nas costas do mar do Norte, entre a boca do Rin e a península de Xutlandia.

Lingua xermánica que se divide nas variedades frisón occidental, falado no N dos Países Baixos, frisón oriental, que se fala en certos redutos do antigo Oldenburg, e frisón setentrional, na illa de Helgoland, na costa de Slesvig ao N de Husum e nas illas da mesma costa ata Sylt.

1. Relativo ou pertencente aos pobos xermánicos.

2. Individuo dos pobos xermánicos.

3. Grupo de pobos indoeuropeos que habitaban Xermania, cuxa cultura primitiva parece que se pode identificar cunha civilización do Bronce Final de orixe escandinava.

4. Grupo de linguas indoeuropeas que adoitan dividirse en tres subgrupos: o oriental, xa extinguido; o setentrional ou escandinavo, que comprende o islandés, o noruegués, o dinamarqués e o sueco; e o occidental, que comprende o inglés, o frisón, o neerlandés, o fráncico, o baixoalemán e o altoalemán.

Formación tectónica que se orixinou nas zonas cratónicas, e que se caracteriza pola presenza de numerosas fracturas e a ausencia de dobramentos.