"Vinci"

1. Unidade administrativa territorial de primeiro grao propia de moitos estados.

2. Territorio sometido á xurisdición dun maxistrado romano na Antiga Roma, que correspondía aos termos xenéricos de rexión, nación.

3. Conxunto de mosteiros ou conventos de cada unha das ordes relixiosas que ocupan un territorio e que dependen dun mesmo superior ou provincial.

4. Circunscrición territorial máis ampla das circunscricións eclesiásticas, constituída por un grupo de dioceses, territorialmente contiguas, e administrada por un arcebispo ou metropolitano.

5. Circunscrición territorial propia de ordes e congregacións relixiosas, máis grandes ca as divisións administrativas dos estados.

División fitoxeográfica inferior á rexión, en que abundan os endemismos a escala de xénero e especie.

Rexión natural onde as rochas correspondentes a determinados ciclos de actividade ígnea se caracterizan individual e colectivamente pola súa composición química e mineralóxica, pola súa textura e estrutura, pola xénese, polas alteracións e por todo aquilo que indique comunidade de orixe e analoxía de evolución.

Relativo ou pertencente á provincia.

Que exerce a potestade sobre unha provincia relixiosa. Tm s.

Dignidade ou cargo de provincial.

Época e duración do goberno dun ou dunha provincial.

Conxunto de provinciais.

Relativo ou pertencente aos agostiños, a santo Agostiño e á súa doutrina.

1. Membro dunha orde ou congregación agostiña.

2. Membro dunha congregación relixiosa fundada en 1845 polo pai de Alzon.

3. Membro da orde relixiosa xurdida a partir da reforma iniciada por Andrés Díaz en Nápoles en 1592. Une a vida contemplativa coa activa.

4. Membro dunha orde relixiosa xurdida como reforma dos cóengos en tempos da reforma gregoriana que recollía as experiencias dos monxes de San Rufo de Aviñón, fundada en 1309.

5. Membro da orde mendicante creada polo papa Alexandre IV (1256).

6. Membro dunha orde relixiosa xurdida como reforma da congregación dos ermitáns de santo Agostiño, na Provincia de Castela, presidida entón por frei Luís de León (1537-1591).

Acción e efecto de agrupar ou agruparse.

Conxunto de cousas ou persoas agrupadas, xeralmente afíns.

1. Reunión de forzas militares de diversos exércitos coa finalidade de constituír un conxunto operativo para cumprir unha misión.

2. Agrupación que ten por base dous ou máis batallóns ou grupos tácticos.

Unión de dúas ou máis leiras inscritas para formar outra.

1. Previsión constitucional ou estatutaria para poder establecer circunscricións territoriais propias diferentes da provincia.

2. Agrupación de municipios limítrofes de pequeno número de habitantes, para o sostemento dunha secretaría común ou para a prestación de servizos esenciais cando non dispoñen individualmente de recursos suficientes.

Relativo ou pertencente á provincia de Albacete ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Albacete.