"VOLGa"

Relativo ou pertencente aos calmucos ou á súa lingua.

Individuo do pobo mongol dos calmucos.

Pobo mongol do grupo occidental ou oirat, que desde o s XVII habitou o territorio ocupado pola República dos Calmucos, no curso baixo do Volga.

Lingua mongol que falan os calmucos.

-romanos, seguidores do rito oriental.

Relativo ou pertencente aos pobos eslavos ou ás súas linguas.

Natural ou habitante dos pobos eslavos.

Grupo de pobos de lingua indoeuropea que habitan o territorio comprendido entre os ríos Oder e Volga e desde o mar Báltico ata os Cárpatos, e que se estenden polo N de Asia ata o Pacífico.

1. Fonte común primitiva das linguas eslavas. As formas máis coñecidas son o antigo eslavo e o antigo búlgaro.

2. Lingua literaria eslava baseada orixinariamente nos dialectos eslavos do S de Bulgaria e Macedonia, aos que se engadiron trazos lingüísticos propios do eslavo occidental. Mantense como lingua litúrxica nalgunhas igrexas ortodoxas e nos ritos dos eslavos católico-

Relativo ou pertencente ao pobo gagauz.

Individuo do pobo gagauz.

Pobo de orixe turca que se estableceu no N do mar Caspio e no mar Negro, entre o Volga e o Danubio cara ao s XI. No s XIII formaron un estado independente sometido ao emperador bizantino e no s XV pasaron a formar parte do Imperio Otomán. As súas comunidades esténdense por Moldavia, Ucraína, Bulgaria e Romanía. Dedícanse á agricultura e á gandaría.

Lingua altaica que fala o pobo gagauz, que emprega unha variante do alfabeto cirílico na escrita.