"Sumer"

Relativo ou pertencente a Sumeria, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante da rexión de Sumeria.

Antiga lingua de Sumeria, que se documentou desde o ano 3000 aproximadamente ata o 100 a C. Deixou de usarse como lingua falada arredor do 2000 a C.

Corpo limitado por unha superficie cilíndrica e dous planos paralelos que a cortan.

1. Elemento cilíndrico que forma parte de moitas máquinas que se empregan na industria.

2. Peza metálica cun baleiro construtivo cilíndrico dentro do que se move un pistón.

Parte interior cilíndrica do talo.

Forma volcánica constituída por unha gran masa cilíndrica de lava solidificada que ascendeu en estado viscoso pola cheminea do volcán en forma de agulla ou domo.

Pequeno cilindro de pedra, marfil ou barro vidrado, cunha perforación lonxitudinal e coa superficie gravada en oco, que se imprimía facéndoo rodar pola superficie de táboas finas de arxila aínda branda. Tiña un tamaño reducido que facilitou o seu emprego para asinar obxectos ou documentos. Orixinario do país de Sumer, pasou a Siria e Palestina, e chegou ao Val do Nilo na época predinástica.

Formación alongada, que aparece no sedimento urinario.

Que ten forma de cuña.

1. Relativo ou pertencente á escritura cuneiforme.

2. Antiga escritura, que tiña uns signos en forma de cuña, que se empregou primeiramente en Mesopotamia como vehículo do sumerio e do acadio e posteriormente noutros países de Oriente Próximo e de Oriente Medio antigos.

1. Punto artificial de luz que se produce pola combustión de elementos líquidos, sólidos ou gasosos de carácter inflamable ou mediante procedementos eléctricos.

2. Luz constituída por un depósito onde vai un líquido combustible, xeralmente aceite, e unha mecha, sumerxida no líquido cun cabo que sobresae, que unha vez acendido produce unha luz feble.

3. Lámpada que presenta no interior da ampola un gas ou un vapor e dous electrodos metálicos, entre os que se produce a descarga eléctrica, unha vez producido o encebamento mediante un dispositivo auxiliar.

4. Lámpada concibida para examinar a parte anterior do ollo, a que mostra en sección, mentres o resto queda na escuridade ao ser atravesada por un raio plano de luz intensa.

5. Lámpada que contén no interior da ampola vapor dun halóxeno, xeralmente iodo, grazas ao que se obtén máis luz, á vez que se prolonga a súa vida.

6. Aparato constituído por un filamento de tungsteno, situado no baleiro ou nunha atmosfera dun gas noble. Consta dunha ampola de vidro de forma esférica, alongada por un extremo, onde está o casco metálico, que adoita ser de rosca ou de baioneta.

Soporte no que se poden colocar un ou máis puntos de luz.

Dispositivo eléctrico semellante a unha bombilla que teñen as radios e as televisións no seu mecanismo interno.