"Sting"

Facer perder a cor ao que está tinguido.

Perder a cor unha cousa que estaba tinguida.

Reparo que alguén alega para non asentir totalmente a algo.

Distinción lóxica nunha proposición con dous sentidos, dos que un se concede e outro se nega.

Conxunto de todas as modalidades fónicas da linguaxe, é dicir, a intensidade, o ton, a cantidade ou duración e o timbre dos sons.

1. Indicación que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior intensidade da sílaba acentuada.

2. Signo escrito sobre unha vogal que pode marcar o acento de intensidade ou o timbre aberto ou pechado, ou para distinguir unha palabra doutra coa mesma grafía pero con significado diferente.

3. Elemento articulatorio mediante o que se destaca unha sílaba que petence a unha palabra.

4. Elemento que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior lonxitude da sílaba acentuada.

Conxunto de particulares inflexións que caracterizan a pronuncia propia dos habitantes dun país, rexión ou lugar.

Argumento de intensidade dado a unha nota en relación ás outras para marcar o compás.

Elemento constitutivo do verso que este, para ser harmonioso, leva en determinadas sílabas.

Acción de xuntar.

Modalidade de accesión continua en bens mobles que ten lugar cando unha cousa moble se engade a outra de diferente propietario de maneira inseparable, pero permitindo distinguir cada unha delas.

Figura de construción gramatical que consiste na elipse nunha oración dun termo, enunciado noutra contigua.