"Quel"

Cubrir con broquel para defenderse. Tm v pron.

1. Tirar cara a sotavento os puños da escota dos foques.

2. Tirar cara a popa os penois de barlovento das vergas.

Sinala a cousa ou persoa que se atopa espacialmente lonxe dos dous interlocutores.

Designa o afastamento temporal con respecto a quen fala e a quen escoita. Indica anterioridade ao referente. OBS: Contrae coas preposicións en e de: naquel(es), naquela(s), naquilo, daquel(es), daquela(s), daquilo. Tamén contrae co indefinido outro, aqueloutro(s), aqueloutra(s), aqueloutros, aqueloutras (a forma neutra é aquilo, e non ten variación de número nin contrae, aquilo outro).

Expresa algunha calidade difícil de precisar cun significado xeralmente positivo como pode ser ‘encanto, atractivo’.

aquelar.

Ben disposto, que fai as cousas con siso.

1. Superior ou máxima autoridade dunha abadía ou mosteiro, encargado do goberno da comunidade monástica.

2. Abade exento da xurisdición episcopal.

3. Abade que usa insignias pontificais.

Reitor dunha parroquia.

Alimentar as aves ás  crías mediante a bicada.

Dar a bicada a aquelas aves que se engordan á man.

Dar a comida ás persoas que están enfermas e que non o poden facer por si soas.

Cubrir con broquel para defenderse. Tm v pron.

1. Tirar cara a sotavento os puños da escota dos foques.

2. Tirar cara a popa os penois de barlovento das vergas.