"Plotino"

1. Substancia considerada como a realidade ontolóxica, en contraposición á puramente mental.

2. Cada un dos tres graos supremos ou primeiros que recoñecía Plotino: o Un, que está por riba de todas as cousas, a Intelixencia e a Alma.

Suposto ou persoa, especialmente as persoas da Trindade, en contraposición á única natureza divina.

Interacción entre dous xenes nos que un impide a expresión fenotípica do outro, que non é alelo do primeiro.

1. Cambio de categoría gramatical que experimenta unha palabra.

2. Formación dunha palabra a partir doutras que adoitan aparecer en conexión sintagmática.

Entidade dotada de intelixencia que, segundo o neoplatonismo, rexe o destino do universo. Segundo Plotino é a segunda hipóstase, emanada do Un e emanadora da alma do mundo.

Entendemento ou espírito, nas filosofías aristotélica e neoplatónica.

Intelixencia ou pensamento.