"Kola"

Que non ten contido, interese ou fundamento.

Que non ten xente.

Que non ten o seu espazo ocupado.

Sentimento experimentado pola ausencia dunha persoa ou cousa.

Lugar de gran profundidade ou visto desde unha considerable altura onde non se rexistran corpos sólidos.

Cada unha das aberturas (portais, xanelas, espazos entre columnas) situadas nun entrepano de parede ou noutra construción.

Espazo desprovisto de materia.

Concepto límite, segundo a física clásica, dun espazo desprovisto totalmente de materia, en que se propagan os campos.

Rexión do espazo en que a presión atmosférica foi reducida para evitar a influencia da atmosfera sobre os procesos que se levan a cabo no interior do espazo pechado.

Conxunto que non contén ningún elemento.

...

1. Relativo ou pertencente ao mar Báltico ou aos países bálticos.

2. Natural ou habitante dos países Bálticos.

1. Relativo ou pertencente ao pobo báltico.

2. Individuo do pobo báltico.

3. Pobo de estirpe alemá das provincias bálticas do Imperio Ruso.

1. Lingua orixinaria do grupo das linguas bálticas modernas.

2. Familia de linguas baltoeslavas que se compón de tres linguas principais, o letón, o lituano e o prusiano antigo, desaparecido no s XVII.

...