"Eustaquio"

1. Órgano constituído por un retículo de tecido linfático e epitelial.

2. Amígdala situada na porción nasal da farinxe. A súa hipertrofia constitúe a afección denominada vexetacións adenoides.

3. Amígdala situada no dorso da lingua.

4. Cada un dos dous órganos que se atopa a un e outro lado do padal, entre os piares. A súa inflamación coñécese como amigdalite.

5. Amígdala localizada na trompa de Eustaquio, como parte integrante do anel linfático de Waldeyer.

Lóbulo raquídeo do cerebelo, de forma semellante ao dunha amígdala.

Sentido polo que se perciben os sons.

Órgano dos animais que permite detectar as vibracións producidas no medio, e que constitúe ademais o órgano do equilibrio.

Capacidade para recoñecer a música.

Parte do oído que consta do pavillón, superficie en gran parte cartilaxinosa, e do conduto auditivo externo, que está protexido por pelos finos e cerume.

Parte do oído que comprende o labirinto óseo e o labirinto membranoso, onde a enerxía mecánica se transforma en enerxía eléctrica, que estimula a transmisión nerviosa ao cerebro.

Cavidade estreita e irregular do oído, que vai a continuación da membrana timpánica e que comunica directamente coa farinxe mediante a trompa de Eustaquio.