"ECL"

1. Acción de declamar.

2. Arte vocal do actor relacionada coa oratoria e coa dición.

1. Discurso que se compuña nas escolas de elocuencia de Roma.

2. Oración escrita ou pronunciada como exercicio nas regras da retórica, e case sempre sobre un tema suposto xa fixado.

1. Parte inferior ou pendente dalgunhas pezas do vestiario con voo.

2. Parte inferior do sombreiro que rodea a copa, sobresaíndo dela, e que se desprega a ambos os lados.

Parte do tellado que sobresae e favorece o estancamento e posterior canalización da auga da choiva.

Pendente ou declive que presenta un monte, un outeiro, unha montaña ou calquera outra unidade de relevo.

Que produce ablación.

Aplícase aos materiais que se empregan no revestimento dos vehículos espaciais para absorber a calor que se produce cando o vehículo retorna á atmosfera.

1. Caso da declinación do indoeuropeo que perdura nalgunhas linguas.

2. Caso latino que indica numerosas nocións circunstanciais e adoita ir acompañado de preposicións.

3. Na gramática latina, construción constituída por un participio que concorda cun nome en ablativo sen preposición que vai na súa mesma oración e realiza a función de suxeito.