"Bucolica"

Relativo ou pertencente á vida e á ocupación dos pastores.

Que goza coa vida tranquila e ideal do campo. Tm s, referido a persoa.

Que cultiva o xénero bucólico. Tm s, referido a persoa.

Aplícase ao hexámetro dactílico con diérese despois do cuarto pé que usaban a miúdo os poetas bucólicos.

Aplícase ao xénero literario, especialmente poético, que idealiza a vida no campo e a vida dos pastores.